Pannehuske-Achtmaal
Pannehuske-Achtmaal

Baroniepoort ’t Pannehûske ligt midden in natuurgebied de Oude Buisse Heide. De Oude Buisse Heide vormt samen met Wallsteijn en De Moeren een prachtig wandelgebied bij Zundert. Er zijn tal van gemarkeerde wandelroutes langs theekoepels, landhuizen, tuinen en vijvers. Deze magische plek, gelegen in LandStad De Baronie, is gemarkeerd met een speciale zuil. In LandStad De Baronie zijn meerdere magische plaatsen. Iedere plek heeft zijn eigen geschiedenis.

Luister naar de legende van de Legendejagers: De schat op de Buissche Heide

“Diep in de zwarte modder van één der moeren bij Achtmaal, ligt een grote ijzeren kist. De kist zou een onmetelijke schat bevatten, die alle voorstellingsvermogen te boven gaat. Goud, juwelen of geheimen… men weet het niet. Maar diegene die de schat zal vinden, staat een leven vol rijkdom te wachten”.

Of lees de legende hieronder.

Contactgegevens:

Pannehuske-Achtmaal
Pannehuske-Achtmaal

Herberg ’t Pannehûske
Roosendaalsebaan 4
4885 JK Achtmaal
076 598 5248

info@pannehuske.nl

www.pannehuske.nl

De schat op de Buissche Heide

“Zoo lieflijk, vredig en idyllisch bekoorlijk, dat elk mensch, die daar komt, door haar stilte, blije harmonie getroffen wordt.” Zo schreef Henriëtte Roland Holst over de Buissche Heide, waar u zich nu bevindt. Ook Vincent van Gogh heeft hier, in zijn jonge jaren door de bossen en over de heide gezworven. En ook hij werd geraakt en geïnspireerd door wat hij zag.

Roland Holst waande zich hier op een plek, die zij omschreef als: “gelegen op de grens tussen tijd en eeuwigheid”. Welk een toeval dat hier, op de grens van fantasie en werkelijkheid, een schat verborgen ligt. Hier, in de zompige, zwarte moeren.

Want diep in de zwarte modder van één der moeren bij Achtmaal, ligt een grote ijzeren kist. De kist zou een onmetelijke schat bevatten die alle voorstellingsvermogen te boven gaat. Goud, juwelen of geheimen… men weet het niet. Maar diegene die de schat zal vinden, staat een leven vol rijkdom te wachten. Daar onder die prachtig lila heide, goudgeel pijpenstrootje en wit, donzig wollegras, diep verborgen in de zwarte modder ligt die schat.

Denk niet dat men de schat ooit vergeten is. Nee, met regelmaat is er naar gezocht, maar alle pogingen waren vruchteloos. Men zegt dat zelfs Napoleon zijn soldaten het moeras in stuurde om de schat te bemachtigen. Stelt u zich voor. Dit had de loop van de geschiedenis drastisch kunnen veranderen. Maar nee, niemand kon de schat bemachtigen.
Op een dag, toen een paar jonge mannen vastbesloten waren om de schat te bemachtigen verscheen er in de schemering een oud vrouwtje bij de moer. Met een krakende stem begon zij te spreken over de schat en je kon een speld horen vallen.

De schat kon alleen door vier witte schimmels uit de modder getrokken worden. De jongens trommelden vier maagdelijk witte schimmels op en spanden hen in. Hun inspanningen werden beloond. Daar verscheen de kist boven de drek. Van opwinding vloekte een van de jonge mannen en het fortuin zonk terstond terug in de diepte. De paarden konden niet op tegen de duistere krachten en zij werden met de kist het moeras in getrokken. Een verslagen stilte viel over de moer totdat plotseling het zwarte moeraswater begon te koken en één der paarden woest boven kwam. Het trapte, sloeg en brieste als een duivels wezen. Het klauwde zich een weg uit de poel en verdween in de nacht. Sindsdien waart er een gitzwart paard over de heide.

“Zwijgen is het eerste gebod van den schatzoeker. Een enkel woord is voldoende om de vijandige krachten te wekken, en de schat, die men reeds in zijn bezit waant, dieper dan ooit in de aarde te doen verzinken. Met altijd weer nieuwe pakkende beelden weet de sage van zulke vruchtelooze pogingen te vertellen”.